Gdy zapłaczą cykady #12 - Księga uroczystej pieśni cz. 1

Miyoko Tanashi ma pecha, bo jej szczęśliwe dzieciństwo jedynaczki przerywa tragiczna śmierć rodziców. Nie mając z powodu wcześniejszej wojny żadnych krewnych, dziewczynka trafia do sierocińca. Jedyne wyjście widzi w ucieczce. I pomocy boskiej. Okazuje się, że odrobinkę udało jej się wymodlić i w końcu trafia pod skrzydła byłego profesora jej ojca pana Takano Hifumi. Prowadzi on badania nad syndromem Himinazawy. To właśnie lata prób, badań i późniejsze ich wyśmianie przez środowisko naukowe sprawiają, że dziewczynka przysięga pociągnąć sprawę do końca, wyjaśnić syndrom i zrehabilitować imię dziadka. Przyjmuje inne nazwisko, Miyo Takano, by nie kojarzono jej ani z adoptowanym dzieckiem ani z samym profesorem, prowadzącym wcześniej te same badania. Jej ciężka praca naukowa zostaje doceniona i staje na czele kliniki „Irie”, której tajemniczym celem jest zbadania syndromu Himinazawy. Kobieta nie wie jednak, że to nie ona pociąga za sznurki, a jest jedynie marionetką w większej grze.