The Promised Neverland #12

Cuvitidali to chyba najdziwniejsza nazwa w tej serii, serio. Przy tych wszystkich normalnych imionach typu Norman i Emma to aż się źle czyta. Tłumaczenie w porządku, choć tyłka nie urywa i mogłoby być lepiej. Niemniej polecam mangę, jeśli komuś się podobało anime.

Już po samej okładce możemy zobaczyć dużą poprawę graficzną. Choć fabuła opiera się ciągle na tym samym, a do zwrotów akcji już dawno można było się przyzwyczaić to manga nadal jest ciekawa. Jedyne co niezbyt podobało mi się w tym tomie to przeskoki w czasie. W jednym miejscu zgromadziło się ich dużo, i w przód i w tył. Nie byłoby to aż takie złe gdyby nie fakt o jak długi okres czasu przeskoczyliśmy. Wiem, że trudno ciągłe wymyślać zagadki którymi mogli się zajmować bohaterowie, jednak mi przyjemniej by się czytało gdyby takie były.